Witaj wiosno!

Niedawno wróciłam do mojej podstawówki.  Z zewnątrz wygląda niemal identycznie, oprócz nowych boisk, orlików, ramp skejterskich... Ale, kiedy się przyglądam, naprawdę wygląda identycznie. Czemu wróciłam? Moje dzieci miały egzaminy z zajęć z Krav Magi, na sali gimnastycznej. A okna sali gimnastycznej wychodzą na cudowny tylny dziedziniec - bardzo dużą przestrzeń, która była zawsze zaniedbana, nie używaliśmy jej praktycznie wcale. Pamiętam tylko, że wiosną wyciągaliśmy trawę spomiędzy płyt chodnika, ale i tak większość czasu spędzaliśmy na boiskach przed szkołą, szykowaliśmy bieżnie, grabiliśmy, wygrywaliśmy chwasty, zbieraliśmy śmieci... Wtedy wkurzałam się na to, ale teraz wspominam to naprawdę z wielkim sentymentem. 

Czemu o tym piszę...? Wracając do początku, zaglądając przez okno mojej starej sali gimnastycznej, skarżyłam się mężowi, jak bardzo niewykorzystane jest to miejsce. Zdawaliśmy tam egzaminy na karty rowerowej... No, ale to raz w roku przecież...

Na wykładzie profesor znów nas inspirował i prowokował do przemyśleń, do pomysłów w temacie wiosny... Palić, czy nie palić? Topić, czy nie topić Marzanny? Czy lekcje tego typu mają jeszcze rację bytu, czy warto poszukiwać innych form?

Obserwuję na Facebooku profil mojej wyżej wspomnianej podstawówki. Jak bardzo mnie ucieszyło, kiedy zobaczyłam filmik, na którym uczniowie, razem z rodzicami, z nauczycielami i uśmiechami i wielkim zaangażowaniem zajmowali się tym cudownym, zaniedbanym dziedzińcem. Jest to wspaniałe wydarzenie dla wszystkich uczestników, budujące poczucie tożsamości, świadomości, wspólnoty, odpowiedzialności za przestrzeń wokół mnie, którą można dowolnie kreować - zniszczyć, albo zmienić w coś wspaniałego. Niesamowita lekcja dla dzieci, dla rodziców i dla nauczycieli.

Zajęcia wiosenne, związane z witaniem nowej pory roku, w Polsce od wielu lat są dość hucznie organizowane. Odkąd borykamy się ze zmianami klimatycznymi, dziurą ozonową, efektem cieplarnianym, tonami śmieci, spalinami... Jest to idealny moment, aby takie tematy podnosić, spędzać czas na świeżym powietrzu i dbać o to, co mamy, własnymi zmysłami doświadczać otaczający nas świat. Nauczyciel sam musi być zainteresowany, wykazywać się inicjatywą, być przykładem i inspiracją do wykazywania inicjatyw przez uczniów. Warto wtedy zachęcać dzieci, aby interesowały się tematem ekologii, wskazywać na jego ważność, nie tylko od czasu do czasu, ale w życiu codziennym. Pomysłów na zorganizowanie „Dnia wagarowicza” jest naprawdę cała masa. Między innymi wymieniony wyżej pomysł na zadbanie o swoje najbliższe otoczenie, można też wykonać ścieżkę sensoryczną z naturalnych materiałów, można zorganizować ogródek kwiatowy, ziołowy, roślinny, można zrobić zabawę w podchody z zadaniami ekologicznymi, zrobić pokaz mody z kreacjami stworzonymi z surowców wtórnych, eksperymenty naukowe… Rozplanować można całą wiosnę uczyć się i przy okazji świetnie się bawić. Jak wiele nowych umiejętności i wiadomości można zdobyć w tak wielu dziecinach życia i nauki. 

Czemu jest to takie ważne? To tak na zakończenie już myśl Konfucjusza:

„Powiedz mi, a zapomnę, pokaż mi, a zapamiętam, pozwól mi zrobić, a zrozumiem.”

A w następnym wpisie dokończę opowieść o moich zmagania z tworzeniem bajki o ośmiorniczkach i po dopieszczeniu jej, przedstawię J

Prace w ogrodzie

i zasłużony relaks po pracach ogrodowych.